Storythai

ไม่รุว่าต่อ ไปนี้จาเปงยังงัย

ประสบความสำเร็จ แต่ก้อ แทนที่ด้วยความอ้างว้าง

...

..
.


ตอนนี้ก้อจบม. หก เละ จัยหายหมือนกานนะเนี่ย ม่าน่านเชื่อเล้ย

ต่อจากนี้คงต้อง ห่างเพื่อนห่างชีวิตวัยเดกละเน้อ  รึเป่าวะ

ก้อดี ที่ มีที่เรียนเล้ว ตอนปายดูหอพัก เหนื่อยโค ตร เลย แต่ก้อดี หออยู่หน้า ม.เอง

รัก  มจธ ที่สู้ดด 55+ 

ตอนนี้ก้อรอ เวลาจาสอบ แอด ละนะ เพื่อนๆ ที่ยางม่าติด ก้อ เอาจัยช่วยนะ สู้ตายละ

ส่วน ไอเรา วันๆ ม่ามีรัยทำนั่งเล่นเกม เรื่อยเลย

อยากอ่านสือ นะ แต่ม่ามีอารมเล้ยย ทามงัยดีหว่า

เบื่อ เหมือนกานนะเนี่ย

เหงาโว้ยย อยาก หั้ยคัย.......มาอยู่ข้างๆ เรา จัง

งานมิตติ้ง ตอนจบ เอิ้กๆๆ สั่ย ส้นสูงเล่นเอาเรา ตาคิวกินเท้าเลย เว่อเป่า แต่จิง

ตอน ปัจฉิม วันสุดท้ายม่าด้ายนอน เล่น ไพ่ กาน จนตี สาม ก่า จาด้ายนอนแถมต้องตื่นเช้า

ง่วงชามัด หลับคาที่ ตลอดทาง นั่งเรือเที่ยวกะเพื่อนๆยังหลับเลย


ปล. รัก ทุกคนนะ

จาวาเลนทายเล้ว ปีนีคงม่ามีรัยพิเสดเล้วสิ ดอกไม้คงม่ามีสักช่อ ไอเรามาน ตัวคนเดียว

หาดอกไม้ หั้ย พ่อแม่ระกาน เอิ้กๆ รัก พ่อกะ แม่ที่สุ้ดดด (ดูตอนนี้พวกท่านจาจ่ายตังเยอะ เยะเพื่อเรา)


.
.
.